De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed

Issegem vangt aan bij de Molenstraat en splitst zich na 200 meter in twee. In de gelijknamige oude wijk en vroegere heerlijkheid was het heerlijke kasteel van Issegem gelegen dat een middeleeuwse oorsprong kende maar eind 16de eeuw verwoest werd. De wijk ligt tevens in de buurt van de bekende Balegemse steengroeven.

Het huidige straattracé is weergegeven op de Ferrariskaart (1771-1778). Het gedeelte van de straat dat vanaf de Molenstraat naar en langs de landbouwstokerij Van Damme voert bewaart over een lengte van 200 meter een kasseiverharding. De bijhorende boomgaard van de hoeve reikt tot aan de wegsplitsing van Issegem waar de kasseibestrating ophoudt. Het betreft een smalle landelijke kasseiweg met bochtig verloop, aangelegd met porfierkasseien met regelmatige vorm, gedeeltelijk met langere stenen afgeboord. Ter hoogte van de hoeve is de berm naast de eigenlijke smalle rijweg eveneens met kasseien verhard tot tegen de straatgevel en sluit aan bij de (deels) gekasseide doorrit in de toegangspoort en de gekasseide binnenplaats van de hoeve.

Historisch en industrieel-archeologisch getuigt de kasseiweg van een langdurige fase in de evolutie van infrastructuurwerken in de wegenbouw. Deze wegverhardingstechniek werd immers al toegepast ten tijde van de Romeinse militaire aanwezigheid bij de aanleg van heirbanen. In de Oostenrijkse tijd, gedurende het bewind van Maria-Theresia (1740-1780) werden in onze streken de eerste stenen wegen aangelegd. Industrieel-archeologisch zijn de technische kenmerken van dit type wegverharding, van langs- en dwarsprofielen, fundering en afboording van belang. In Balegem werden de eerste buurtwegen van in de jaren 1840 verhard, vooral weggedeelten aansluitend bij provinciewegen. Hun aantal dat nog in de tweede helft van de 19de eeuw werd uitgevoerd bleef beperkt tot de voornaamste verbindingswegen. Op Issegem in 1882 geplande verhardingswerken met kasseien werden voor onbepaalde tijd uitgesteld.

Sommige wegen in onze regio werden pas voor het eerst gekasseid in het midden van de 20ste eeuw tot in de jaren 1960. Het waren dan voornamelijk nog kleine buurtwegen en zandwegen. Dikwijls betrof het landwegen die anders voor boeren onberijdbaar waren zoals voor het bereiken van een maalderij.